door Willem Zegenrijk
Neen, je mag die kiezers natuurlijk niet over één kam scheren. Er zijn ook mensen met goede bedoelingen bij. Die lieve mensen zitten er zeker tussen! Maar ja, die kiezers zijn misleid, of liever ze hebben zich laten misleiden. Of ze dat hadden kunnen weten? Oche toch! Neen hoor! Hoe zouden ze dat kunnen weten. Die lui lezen immers nooit een fatsoenlijke krant, en ze kijken alleen naar abjecte tv-programma’s. Dus, te verwijten valt er weinig. Het is jammer dat die kiezers altijd zo teleurgesteld zijn, en verongelijkt, wat er ook gebeurt. Maar het is wel te begrijpen. Want ze worden over één kam geschoren. En daar moeten we met z’n allen nu eens mee ophouden. In naam van de democratie. Want de democratie is er ook voor bange of boze mensen. Zij hebben de democratie het meest nodig! Ja, zij horen er ook bij!
geplaatst op 22 juli 2010
TOEKOMSTBESTENDIG
door Leon van Muiswinkel
Wat moeten we kunnen verwachten van een nieuw Nederlands kabinet? Dat het “toekomstbestendig”is. Dit is een term die dezer dagen tijdens de campagne voor de verkiezingen door demissionair premier Balkenende wordt gebruikt. Wat zou “toekomstbestendig” kunnen betekenen? Goed voorbereid op een onzekere toekomst? Bestand tegen de toekomst? We kunnen de toekomst niet tegenhouden, maar misschien kunnen we ervoor zorgen dat de toekomst later toeslaat. Of we stellen de toekomst gewoon een beetje uit. Of we doen het voorkomen dat de toekomst er net zo uit ziet als het verleden. De toekomst is zo pril, zo kwetsbaar. We moeten ervoor zorgen dat de toekomst bestand is tegen het niet zo fraaie verleden, en zeker ook tegen het zorgelijke heden. Enkele decennia geleden floreerde de “futurologie”, toekomstkunde, toen net zo populair als bijvoorbeeld “polemologie”, de bestudering van vraagstukken van oorlog en vrede. Waarom zijn deze “wetenschappen”eigenlijk verdwenen? Niemand die het weet, maar wel staat vast dat ze niet “toekomstbestendig” waren.
geplaatst op 27 februari 2010
JA-CULTUUR
door Thomas Eigering
Er gloort hoop in Nederland en misschien in de rest van de wereld. De Ja-cultuur maakt school. Het zijn de inzichten van Hans Becker, hoogleraar Humanisering van de Zorg en directeur van stichting Humanitas. Met zijn ideeën over de manier waarop je kunt inspelen op de wensen van de bewoners van tehuizen heeft hij een nieuwe trend gezet. Zijn “ja- cultuur” is ook goed toepasbaar buiten de zorg. Zo’n cultuur- omslag is hard nodig. Immers, in alle geledingen van de maatschappij heerst een ellendige bureaucratie, een “nee- cultuur” die het oplepelen van bezwaren en mitsen en maren koestert. Enthousiaste mensen met frisse ideeën lopen vaak stuk op een muur van scepsis en wantrouwen. De ja- cultuur van Hans Becker is van oorsprong een leer- en werkconcept voor de zorg. Dat is er op gericht om het mensen mogelijk maken ondanks hun ziekte of beperking de regie over leven en werk te houden. Het zorgsysteem moet mensen geen verantwoordelijkheden uit handen nemen, maar hen juist stimuleren datgene te doen waar ze nog wel toe in staat zijn. Daarom moet in tehuizen ook alles in principe mogelijk zijn. Dat betekent Ja zeggen tegen alle wensen van de cliënten en medewerkers en dan serieus bezien hoe die kunnen worden gerealiseerd. Mensen moeten zich prettig voelen en bovendien het gevoel hebben ergens bij te horen. Die Ja- cultuur zou overal in Nederland ingang moeten vinden. Mensen worden enthousiast en krijgen meer plezier en zelfs lol in hun bezigheden als er serieus met hun ideeën en wensen wordt omgegaan. Als die sfeer zich verder ontwikkelt gaan mensen zich steeds meer verbonden voelen met de anderen in de organisatie en er ontstaat vanzelf een soort familiegevoel. Laten we dat eens proberen! geplaatst op 26 januari 2010
M I S
door Sonja Radijs
Omstreeks kwart over negen waren zowat veertig mensen in de kerk aanwezig voor een stille mis die een kwartier later zou beginnen. Op dat ogenblik drong een man via de Mariakapel de kerk binnen en sleepte een oude kerstboom achter zich aan. Hij trok een spoor van naalden door het gebouw en ging rechtstreeks op het priesterkoor af. Daar richtte hij zich vanachter het altaar tot de aanwezigen en sloeg allerlei religieuze taal uit in de microfoon die uitstond. Hij beledigde kerk en paus. Onderwijl stampte hij met de stam van de kerstboom op de grond. De man liet ook enkele keren zijn broek zakken. Toen de koster de kerk binnenkwam trof hij de man aan terwijl deze stond te bonken op de deuren van het tabernakel. Verzoeken aan de man om weg te gaan hadden geen enkel effect. De man beklom daarop het hoogaltaar en ging bovenop het tabernakel in een nis zitten. De sleutel van het tabernakel die daar reeds lag voor de mis, hield hij in zijn hand. Daar bleef hij enige tijd zitten, het zich daar bevindende kruisbeeld omklemmend. Na ongeveer een kwartier arriveerde de politie. Agenten wisten de man van het altaar af te krijgen. Een agent verwondde daarbij zijn oor. Met grote moeite konden de politie agenten het kruis uit zijn handen halen. De man werd door vier agenten geboeid en gestrekt de kerk uitgedragen, terwijl hij bleef zingen, gillen en schreeuwen. De koster zei later dat tijdens de hele gebeurtenis alle mensen gewoon in de kerk bleven zitten. Na twintig minuten keerde de rust in de kerk terug en begon de priester met een verlate stille mis
geplaatst op 17 januari 2010
VOORSCHOUW
door Indra Sumedra
Hier weer mijn jaarlijkse voorspelling van gebeurtenissen in het jaar dat voor ons ligt. In het noorden van Nederland doet zich halverwege het jaar een flinke aardschok voor, met aanzienlijke materiële schade. Prinses Maxima wordt weer zwanger; dit keer van een zoon. Een nieuwe besmettelijke ziekte manifesteert zich in het voorjaar. Een cabaretier overlijdt plotseling. Een Nederlandse politicus overleeft een aanslag. Er ontstaat een rel in verband met de gemeenteraadsverkiezingen. De aandelenkoersen stijgen naar recordhoogte, met een dipje in de zomer. Sonja Bakker en Nina Brink worden getroffen door een nog onbekende ziekte. Het roddelblad Privé komt in zwaar weer terecht en er zijn onthullingen over een bekend sportman. André Rieu raakt uit de gratie door vreemd gedrag en Emile Ratelband wordt opgenomen in een psychiatrische kliniek. Nederland wordt in de zomer getroffen door langdurige droogte, gevolgd door uitzonderlijk zware regenval. In een Belgische kerncentrale doet zich een ernstige storing voor.
geplaatst op 15 december 2009
VOCABULAIRE
door Simon Vuilbrief
Een staatsgevaarlijke lafbek, een vileine volksverlakker, een demagogische domoor, een kansloze praatjesmaker, een boosaardige kwezel, een betweterige ijdeltuit, een politieke spookrijder, een patserige zedenpreker, een hersenloze kwast, een glibberige stakker, een opdringerige onbenul, een armzalige wauwelaar, een laaghartige schreeuwlelijk, een praatzieke pruilmeester, een rampzalige bedrieger, een Haags heethoofd, een pretentieuze lulhannes, een ongeletterde kletsmajoor, een lafhartige duivel, een politieke pietlut, een dolgedraaide fanaticus, een dikdoenerige aansteller, een klungelig warhoofd, een etterige zielepoot, een valse vuilzuiger, een fascistische schoolmeester, een hufterige oplichter, een enge mafketel, een drammerige kleuter, een ranzige zultkop.
geplaatst op 09 november 2009
HERFSTHERRIE
door Hein Landing
Het herfstgevoel, wat dat dan ook mag zijn, wordt steeds meer verknald door bladblazers. Bij het vallen van de bladeren “beseft men eens te meer de vergankelijkheid der dingen”, zoals de Vader elk jaar tegen de Zoon verzuchtte in de strip van Peter van Straaten. Kom daar nu nog maar eens om. Horen en zien vergaan je bij een straatje om. Vooral ouden van dagen zijn fanatiek met bladblazers in de weer. Ze zijn te lui of te beroerd om hark en bezem te pakken. Het herfstgevoel van nu heeft wat mij betreft niet meer met weemoed te maken, maar met woede. Woede over de acties van bouwmarkten als Gamma en Karwei ,die deze helse apparaten steeds goedkoper aan de man brengen. Alleen dagenlange plensbuien brengen het herfstgevoel weer een beetje terug, want aan regen hebben die terreurtuiniers een grote hekel. Dan blijven die bladeren zo plakken. Heerlijk toch?
geplaatst op 28 oktober 2009